Korte omschrijving

Magazine voor mensen met een positieve kijk op mens en wereld. Verschijnt elke maand, behalve in augustus.
Met gratis bijlage "Bij de dag"

Communicatiekanalen

Vandaag hoor je in Expeditie Pasen een stukje van dit lied in de versie van Prince, die het lied voor Martika schreef. Klik op de link voor de vertaling van de eerste strofe.

Ook de rest van de tekst mag gelezen worden

Love, thy will be mine
And make me strive for the glorious and divine
I could not be more, more satisfied (satisfied…)
Even when there’s no peace outside my window
There’s peace inside
And that’s why I no longer run (I no longer run)
Love thy will be done


Het is dezelfde liefde waar Huub Oosterhuis het over heeft in de vastenkalender van vandaag. “Herschep ons hart”.

Posted on Thursday, February 23rd 2012, by 1000 seconden


Vandaag lees je op het blaadje van de vastenkalender het gebed “Herschep ons hart” van Huub Oosterhuis . Het gaat eigenlijk om een lied (op muziek van Tom Löwenthal). Als je het wil horen, moet je maandag luisteren naar de aflevering van Expeditie Pasen. 


We hebben in onze webshop twee mooie boekjes met tekst van Huub Oosterhuis en muziek van Stijn van der Loo: Liefde en Licht,  


In “Liefde” vind je een hertaling van de bekende liefdesbrief van Paulus aan de Korintiërs: “Al spreek ik de taal van mensen en engelen – als ik de liefde niet heb, ben ik een galmend bekken of een schelle cimbaal”. In november hebben we het nummer voor “”Bijbel in 1000 seconden” gebruikt in een montage die je hier kunt bekijken en vooral … beluisteren.

Vandaag lees je op het blaadje van de vastenkalender het gebed “Herschep ons hart” van Huub Oosterhuis . Het gaat eigenlijk om een lied (op muziek van Tom Löwenthal). Als je het wil horen, moet je maandag luisteren naar de aflevering van Expeditie Pasen.

We hebben in onze webshop twee mooie boekjes met tekst van Huub Oosterhuis en muziek van Stijn van der Loo: Liefde en Licht,

In “Liefde” vind je een hertaling van de bekende liefdesbrief van Paulus aan de Korintiërs: “Al spreek ik de taal van mensen en engelen – als ik de liefde niet heb, ben ik een galmend bekken of een schelle cimbaal”. In november hebben we het nummer voor “”Bijbel in 1000 seconden” gebruikt in een montage die je hier kunt bekijken en vooral … beluisteren.

Posted on Thursday, February 23rd 2012, by 1000 seconden

Expeditie Pasen: aanloop 1

Op de eerste etappe van onze expeditie krijgen we het gezelschap van Prince, het popidool van de jaren ‘90. Dat kan verbazen, omdat we juist vertrekken van de oude bijbeltekst die vandaag ook in de liturgie gelezen wordt. Maar luister naar wat hij zingt. Hier is de vertaling:


Liefde, uw wil geschiede.
Ik kan me niet langer verbergen,
ik kan niet langer van je weglopen,
ik kan niet langer weerstaan aan het licht dat mij leidt
Het geeft me de kracht om te blijven vechten.
Liefde, uw wil geschiede.
Sinds ik je gevonden heb,
lijkt het alsof mijn leven opnieuw begonnen is.
Ik zie al uw creaties als een perfect samenspel
Geen kwestie van minder mooi of meer speciaal te zijn.
We zijn allen gezegend en zo wijs om te aanvaarden dat
de wil van de liefde gedaan moet worden;





Wie elke dag via e-mail de expeditie wil volgen, kan zich hier aanmelden.

Posted on Wednesday, February 22nd 2012, by 1000 seconden

De Stilte by Stef Bos on Grooveshark
Vandaag in de vastenkalender

Ga mee op avontuur in de stilte met Marc Vermeulen. Lees enkele brieven die hij kreeg van zijn compagnon tijdens zijn weekends in een abdij. U vindt ze in het onderstaande artikel dat verscheen in het decembernummer van overhoop.


Wie het boek “Onder de deur” wilt kopen, kan hier terecht. Tot zondag betaalt u slechts €16.90 ipv €19.90 als u bij het afrekenen de kortingscode ‘40dstilte’ intikt. Opgelet: de kortingscode is slechts geldig tot en met zondag 26 februari.



Uit het decembernummer van overhoop
De Stilte by Stef Bos on Grooveshark
Vandaag in de vastenkalender

Ga mee op avontuur in de stilte met Marc Vermeulen. Lees enkele brieven die hij kreeg van zijn compagnon tijdens zijn weekends in een abdij. U vindt ze in het onderstaande artikel dat verscheen in het decembernummer van overhoop.

Wie het boek “Onder de deur” wilt kopen, kan hier terecht. Tot zondag betaalt u slechts €16.90 ipv €19.90 als u bij het afrekenen de kortingscode ‘40dstilte’ intikt. Opgelet: de kortingscode is slechts geldig tot en met zondag 26 februari.



















Uit het decembernummer van overhoop

Posted on Wednesday, February 22nd 2012, by 1000 seconden

Expeditie Pasen: kamp aswoensdag

Welkom in kamp aswoensdag: de startplaats van onze expeditie. Vandaag hoort u in het eerste luistermoment een kort overzicht van wat er voor je voeten ligt. En als het vooruitzicht van de lastige tocht naar binnen je zou afschrikken, laat je dan meevoeren door het bemoedigende Taizégebed:

Nada te turbe, nada te_espante;
quien a Dios tiene, nada le falta.
Nada te turbe, nada te_espante:
sólo Dios basta.

Laat niets je verontrusten,
laat niets je beangstigen:
wie God heeft ontbreekt niets.
God alleen is genoeg.





Wie graag ook de preek van pater Frans voor aswoensdag leest, kan hier terecht.

Posted on Wednesday, February 22nd 2012, by 1000 seconden

Flash required

Vorige week stierf Whitney Houston. In en misschien ook wel door Beverly Hills.

Achtenveertig jaar.

Zonde.

31 jaar eerder was een andere Amerikaanse popster in hetzelfde bedje ziek. Hij was naar Londen gevlucht om zijn schulden, zijn platenfirma Motown en zijn tweede vrouw Janis te ontvluchten. Maar ook daar bleef hij in de ban van drugs en vrouwen, verlamd om te doen wat hij goed kon: zingen en hits scoren. Toch eindigde zijn verhaal daar niet. Oostendenaar en soulliefhebber Freddy Cousaert zocht hem in Londen op en nodigde hem uit om in Oostende te komen wonen.

Zo werd Marvin Gaye op 14 februari 1981 door een paar vrienden met de boot uit het mondaine leven van Londen in Oostende neergelaten. Zoals de verlamde man in het evangelieverhaal van zondag.

Het geloof van dat handjevol vrienden betekende de redding van Marvin Gaye.

In Oostende vindt hij opnieuw rust, warmte en … liefde.
Daar staat hij op, schrijft zijn grootste hit “Sexual healing”, neemt zijn bed op, en wandelt opnieuw naar huis om er in 1983 twee Grammy Awards in de wacht te slepen.

Het contrast is scherp: het geloof van een volle zaal pop- en filmsterren die voor de ogen van de tv-kijkende wereld een gebed voor de overleden Whitney Houston bidden versus het geloof van het handjevol Oostendenaren in de genezing van de lamme Marvin Gaye

Eigenaardig toch dat juist deze week de Midnight Love Tour werd gelanceerd, een wandeling langs een tiental plaatsen in Oostende waar iets herinnert aan het verblijf van Marvin Gaye in de badstad. Je wordt op “iPad” gestuurd, waardoor je op elke plaats ook een relevant filmpje kunt bekijken. Zie ook dit artikel uit De Standaard van 15 februari 2012.

Posted on Friday, February 17th 2012, by 1000 seconden

We walk this world with wounded hearts, define our faces by our scars til pain begins to taste like freedom and bitterness is who we are.

Uit het lied ‘Forgive’ van Sara Renner dat je hoort in het luistermoment bij het evangelieverhaal van volgende zondag.



Posted on Monday, February 13th 2012, by 1000 seconden


Ze kleuren buiten de lijntjes.
Ze doen wat niet mag.
Ze verbreken de ongeschreven wetten.
Zoals Jezus doet in het verhaal dat we zondag in de kerk lezen.

Ze kleuren buiten de lijntjes.
Ze doen wat niet mag.
Ze verbreken de ongeschreven wetten.


Zoals Jezus doet in het verhaal dat we zondag in de kerk lezen.

Posted on Saturday, February 11th 2012, by 1000 seconden


Look at me now, a shadow of the man I used to be…


Een droom spat uiteen. Een zaak waar je in geloofde, valt in duigen. Je zit helemaal aan de grond. Wat nu?



Dit luistermoment sluit aan bij het oeroude verhaal in het februarinummer van overhoop.


Hier is de tekst van het lied ‘The shadow of a lonely man” (Alan Parsons) dat je in het luistermoment hoort:


Look at me now, a shadow of the man I used to be…
Look through my eyes and through the years of loneliness you’ll see…
To the times in my life when I could not bear to lose
A simple game.
And the least of it all was the fortune and the fame…
But the dream seemed to end just as soon as it had begun…
Was I to know?
For the last thing of all that was on my mind
Was the close at the end of the show.
The shadow of a lonely man feels nobody else…
In the shadow of a lonely, lonely man
I can see myself…

Look at me now, a shadow of the man I used to be…


Een droom spat uiteen. Een zaak waar je in geloofde, valt in duigen. Je zit helemaal aan de grond. Wat nu?





Dit luistermoment sluit aan bij het oeroude verhaal in het februarinummer van overhoop.


Hier is de tekst van het lied ‘The shadow of a lonely man” (Alan Parsons) dat je in het luistermoment hoort:


Look at me now, a shadow of the man I used to be…
Look through my eyes and through the years of loneliness you’ll see…
To the times in my life when I could not bear to lose
A simple game.
And the least of it all was the fortune and the fame…
But the dream seemed to end just as soon as it had begun…
Was I to know?
For the last thing of all that was on my mind
Was the close at the end of the show.
The shadow of a lonely man feels nobody else…

In the shadow of a lonely, lonely man
I can see myself…

Posted on Sunday, February 5th 2012, by 1000 seconden


Detail uit de verrijzenisicoon: je leven in de handen van God leggen.


In het evangelie van zondag legt de schoonmoeder haar handen in die van Jezus. Letterlijk. En Jezus legt ze in die van zijn Vader. 


Toen U bad werd brood vermeerderd,
toen U sprak, de storm gesust’
met een blik gaf U bewogen
aan de hopelozen rust.
Door uw hand genas U duizenden
en uw roep versloeg de dood
Door uw woord vluchtten demonen,
met een zegen brak U brood.Liefde, tastbaar, God zo nabij,
vul mijn hart en spreek door mij:
al wat ik doe komt U toe.

Detail uit de verrijzenisicoon: je leven in de handen van God leggen.

In het evangelie van zondag legt de schoonmoeder haar handen in die van Jezus. Letterlijk. En Jezus legt ze in die van zijn Vader.

Toen U bad werd brood vermeerderd,
toen U sprak, de storm gesust’
met een blik gaf U bewogen
aan de hopelozen rust.
Door uw hand genas U duizenden
en uw roep versloeg de dood
Door uw woord vluchtten demonen,
met een zegen brak U brood.

Liefde, tastbaar, God zo nabij,
vul mijn hart en spreek door mij:
al wat ik doe komt U toe.



Posted on Tuesday, January 31st 2012, by 1000 seconden

Ik was onlangs op een marketingcongres. Het ging er over de nieuwste trends op het gebied van reclame, communicatie en marketing. Je kon je eigen programma samenstellen uit een groot aanbod lezingen. In het aanbod stond een sessie waar een zekere pater Xavier kwam spreken. Die wilde ik voor geen geld missen.

Ik was kennelijk niet de enige die er zo over dacht. De zaal liep helemaal vol. Maar het werd stil toen pater Xavier aan het spreekgestoelte verscheen. Hij vertelde dat hij in de loop van de namiddag met interesse naar een paar lezingen over authenticiteit was gaan luisteren. “Ik zou daar graag iets over willen vertellen vanuit mijn eigen ervaring”, zei hij. “Authenticiteit is niet iets dat je je kunt aanmeten. Je kunt alleen maar authentiek zijn. Je kunt het niet doen. Wie authenticiteit opvat als een soort imago dat je voor jezelf kunt creëren, valt vroeg of laat door de mand”. 


Hij had die zin nog niet helemaal uitgesproken of er stond plots iemand op de tweede rij recht. Hij riep: “Pater Xavier, wat hebt u met ons hier te maken?! Bent u gekomen om ons hier de les te spellen? Wij kennen uw soort wel. U hebt goed praten terwijl u veilig achter de abdijmuren de heilige man uithangt. Wij, professionals, marketeers, en reclamemakers leven in oorlog. De concurrentie is moordend.  En wij moeten ervoor zorgen dat onze producten verkocht worden. De jobs en de welvaart van een hele hoop mensen hangt ervan af.  Dat is wat anders dan de hele dag bidden.” De man liep rood aan. Hij leek uitgepraat.  Er was wat geroezemoes in de zaal. 


Pater Xavier wachtte tot het weer helemaal stil was en zei tot de hele zaal: “Wij maken ook een product. En wij moeten ook zorgen dat dat product verkocht wordt, want ons welzijn - niet onze welvaart - hangt ervan af. Maar reclame maken we niet. De reclame van ons product, dat zijn wijzelf, dat is onze manier van leven, dat is onze manier van zijn. Al vele eeuwen. En weet je wat? We kunnen de vraag naar ons abdijbier niet bijhouden. Onze productiecapaciteit is te klein.” Hij liet weer een stilte vallen. Daarna richtte hij zich weer tot de man  die net was tussengekomen. Hij was gaan zitten. “Is dat een antwoord op uw vraag?” Het bleef stil. 


“Zal ik dan verdergaan?”


Bij het evangelie van volgende zondag. 
Lees ook het artikel in De Standaard van vorige week.

Ik was onlangs op een marketingcongres. Het ging er over de nieuwste trends op het gebied van reclame, communicatie en marketing. Je kon je eigen programma samenstellen uit een groot aanbod lezingen. In het aanbod stond een sessie waar een zekere pater Xavier kwam spreken. Die wilde ik voor geen geld missen.

Ik was kennelijk niet de enige die er zo over dacht. De zaal liep helemaal vol. Maar het werd stil toen pater Xavier aan het spreekgestoelte verscheen. Hij vertelde dat hij in de loop van de namiddag met interesse naar een paar lezingen over authenticiteit was gaan luisteren. “Ik zou daar graag iets over willen vertellen vanuit mijn eigen ervaring”, zei hij. “Authenticiteit is niet iets dat je je kunt aanmeten. Je kunt alleen maar authentiek zijn. Je kunt het niet doen. Wie authenticiteit opvat als een soort imago dat je voor jezelf kunt creëren, valt vroeg of laat door de mand”.

Hij had die zin nog niet helemaal uitgesproken of er stond plots iemand op de tweede rij recht. Hij riep: “Pater Xavier, wat hebt u met ons hier te maken?! Bent u gekomen om ons hier de les te spellen? Wij kennen uw soort wel. U hebt goed praten terwijl u veilig achter de abdijmuren de heilige man uithangt. Wij, professionals, marketeers, en reclamemakers leven in oorlog. De concurrentie is moordend. En wij moeten ervoor zorgen dat onze producten verkocht worden. De jobs en de welvaart van een hele hoop mensen hangt ervan af. Dat is wat anders dan de hele dag bidden.” De man liep rood aan. Hij leek uitgepraat. Er was wat geroezemoes in de zaal.

Pater Xavier wachtte tot het weer helemaal stil was en zei tot de hele zaal: “Wij maken ook een product. En wij moeten ook zorgen dat dat product verkocht wordt, want ons welzijn - niet onze welvaart - hangt ervan af. Maar reclame maken we niet. De reclame van ons product, dat zijn wijzelf, dat is onze manier van leven, dat is onze manier van zijn. Al vele eeuwen. En weet je wat? We kunnen de vraag naar ons abdijbier niet bijhouden. Onze productiecapaciteit is te klein.” Hij liet weer een stilte vallen. Daarna richtte hij zich weer tot de man die net was tussengekomen. Hij was gaan zitten. “Is dat een antwoord op uw vraag?” Het bleef stil.

“Zal ik dan verdergaan?”




Bij het evangelie van volgende zondag.
Lees ook het artikel in De Standaard van vorige week.

Posted on Friday, January 27th 2012, by 1000 seconden

Moeten de lessen godsdienst op een katholieke school anders ingevuld worden? Als het van de ouders afhangt, zeker niet. Dat blijkt uit een onderzoek waarvan Didier Pollefeyt, hoogleraar Theologie aan de KU Leuven, de resultaten onlangs publiceerde. Peter Knapen, voorzitter van de koepel van de Vlaamse jezuïetencolleges, ziet in het verlangen van de ouders alvast een kans om het gesprek met en over de christelijke traditie verder te zetten.  Vrijmoedig en bescheiden, realistisch en hoopvol.



Het artikel verschijnt in het lentenummer van  “Jezuïeten”, het tijdschrift voor vrienden, kennissen en sympathisanten van de jezuïeten in Nederland en Vlaanderen.

Moeten de lessen godsdienst op een katholieke school anders ingevuld worden? Als het van de ouders afhangt, zeker niet. Dat blijkt uit een onderzoek waarvan Didier Pollefeyt, hoogleraar Theologie aan de KU Leuven, de resultaten onlangs publiceerde. Peter Knapen, voorzitter van de koepel van de Vlaamse jezuïetencolleges, ziet in het verlangen van de ouders alvast een kans om het gesprek met en over de christelijke traditie verder te zetten. Vrijmoedig en bescheiden, realistisch en hoopvol.





























Het artikel verschijnt in het lentenummer van “Jezuïeten”, het tijdschrift voor vrienden, kennissen en sympathisanten van de jezuïeten in Nederland en Vlaanderen.

Posted on Friday, January 27th 2012, by 1000 seconden

We once had a savior but by our behavior
The one that was worth it is gone
Song birds are talking and the runners are walking
A Prodigal son is coming home

Don’t theorize look in his eyes
They won’t tell lies
But if he defies what you see
He’ll give you the key

Be yourself

Een korte bezinning bij het evangelie van volgende zondag.

We once had a savior but by our behavior
The one that was worth it is gone
Song birds are talking and the runners are walking
A Prodigal son is coming home

Don’t theorize look in his eyes
They won’t tell lies
But if he defies what you see
He’ll give you the key

Be yourself

Een korte bezinning bij het evangelie van volgende zondag.


Posted on Wednesday, January 25th 2012, by 1000 seconden

Als we ergens een opdracht hebben, kennen we op het einde ook altijd de hele straat

Gie Van den Bon in DMuze, de weekendbijlage bij De Morgen van zaterdag 14 januari.

Gie Van den Bon en Bartel Van Riet zaten allebei in het tweede jaar lichamelijke opvoeding aan de KHLeuven toen ze op een avond samen aan de toog belandden. In dat gesprek ontdekten ze dat ze dezelfde passie voor de natuur en voor bomen deelden. Ze bleven vele uren (en Duvels) aan de praat en fantaseerden erop los. Ze zouden een bedrijf oprichten en dat zou ‘De Tree Musketiers’ heten.

Acht jaar later werken ze inderdaad in een bedrijf dat o.a. bomen verzorgt. En dat bedrijf héét ‘De Tree Musketiers’. En ze hebben nog niets van het enthousiasme van de eerste ontmoeting verloren. Dat kun je lezen in het artikel.

Ze beschouwen hun werk niet als werken. En bomen redden of verzorgen lijkt ook niet hun grootste doel. Ze willen er zijn voor hun klanten. “En er is ook geen job die niet wordt afgerond met een pintje bij de klanten thuis. […] Die persoonlijke filosofie typeert ons, denk ik. We willen met elke klant een band creëren. Het mooiste compliment dat we ooit kregen, was van een man die ons had bezig gezien in zijn tuin. ’ Mannen, ik heb er echt van genoten’, zei hij plots. ‘Het was een plezier om naar te kijken. Jullie zijn zo beleefd met elkaar’.

Twee mannen die door hun passie en vriendschap “weggeroepen” worden, alles achterlaten om hun gezamenlijke droom waar te maken en in hun doen en laten zo aanstekelijk werken dat mensen die hen bezig zien “er zin in krijgen”. Zou het evangelie van zondag niet daarover gaan?

Bartel Van Riet is geen onbekende op tv.

Posted on Saturday, January 21st 2012, by 1000 seconden