Gie Van den Bon in DMuze, de weekendbijlage bij De Morgen van zaterdag 14 januari.

Gie Van den Bon en Bartel Van Riet zaten allebei in het tweede jaar lichamelijke opvoeding aan de KHLeuven toen ze op een avond samen aan de toog belandden. In dat gesprek ontdekten ze dat ze dezelfde passie voor de natuur en voor bomen deelden. Ze bleven vele uren (en Duvels) aan de praat en fantaseerden erop los. Ze zouden een bedrijf oprichten en dat zou ‘De Tree Musketiers’ heten.

Acht jaar later werken ze inderdaad in een bedrijf dat o.a. bomen verzorgt. En dat bedrijf héét ‘De Tree Musketiers’. En ze hebben nog niets van het enthousiasme van de eerste ontmoeting verloren. Dat kun je lezen in het artikel.

Ze beschouwen hun werk niet als werken. En bomen redden of verzorgen lijkt ook niet hun grootste doel. Ze willen er zijn voor hun klanten. “En er is ook geen job die niet wordt afgerond met een pintje bij de klanten thuis. […] Die persoonlijke filosofie typeert ons, denk ik. We willen met elke klant een band creëren. Het mooiste compliment dat we ooit kregen, was van een man die ons had bezig gezien in zijn tuin. ’ Mannen, ik heb er echt van genoten’, zei hij plots. ‘Het was een plezier om naar te kijken. Jullie zijn zo beleefd met elkaar’.

Twee mannen die door hun passie en vriendschap “weggeroepen” worden, alles achterlaten om hun gezamenlijke droom waar te maken en in hun doen en laten zo aanstekelijk werken dat mensen die hen bezig zien “er zin in krijgen”. Zou het evangelie van zondag niet daarover gaan?

Bartel Van Riet is geen onbekende op tv.