Vorige week stierf Whitney Houston. In en misschien ook wel door Beverly Hills.

Achtenveertig jaar.

Zonde.

31 jaar eerder was een andere Amerikaanse popster in hetzelfde bedje ziek. Hij was naar Londen gevlucht om zijn schulden, zijn platenfirma Motown en zijn tweede vrouw Janis te ontvluchten. Maar ook daar bleef hij in de ban van drugs en vrouwen, verlamd om te doen wat hij goed kon: zingen en hits scoren. Toch eindigde zijn verhaal daar niet. Oostendenaar en soulliefhebber Freddy Cousaert zocht hem in Londen op en nodigde hem uit om in Oostende te komen wonen.

Zo werd Marvin Gaye op 14 februari 1981 door een paar vrienden met de boot uit het mondaine leven van Londen in Oostende neergelaten. Zoals de verlamde man in het evangelieverhaal van zondag.

Het geloof van dat handjevol vrienden betekende de redding van Marvin Gaye.

In Oostende vindt hij opnieuw rust, warmte en … liefde.
Daar staat hij op, schrijft zijn grootste hit “Sexual healing”, neemt zijn bed op, en wandelt opnieuw naar huis om er in 1983 twee Grammy Awards in de wacht te slepen.

Het contrast is scherp: het geloof van een volle zaal pop- en filmsterren die voor de ogen van de tv-kijkende wereld een gebed voor de overleden Whitney Houston bidden versus het geloof van het handjevol Oostendenaren in de genezing van de lamme Marvin Gaye

Eigenaardig toch dat juist deze week de Midnight Love Tour werd gelanceerd, een wandeling langs een tiental plaatsen in Oostende waar iets herinnert aan het verblijf van Marvin Gaye in de badstad. Je wordt op “iPad” gestuurd, waardoor je op elke plaats ook een relevant filmpje kunt bekijken. Zie ook dit artikel uit De Standaard van 15 februari 2012.